Şeytan’a Dualar

Hayatlarının bir bölümünde, Fransız Edebiyatı ile ilgilenmiş insanların tanıyor olduğuna inandığım, karanlık ve topluma uyum sağlamak konusunda herhangi bir çaba göstermeyen bir şair var. Charles Baudelaire. Kendisiyle tanışmam, İthaki’nin bastığı “Poe – Tüm Hikayeleri” eserine bir ön sözünün bulunmasıyla gerçekleşti. Daha sonradan öğrendim ki, Poe’yu Fransızca’ya çeviren ve onun Avrupa’da tanınmasında büyük pay sahibi kişi, kendisi imiş.

Poe’nun gotik, puslu ve karanlık şiir ve öykülerini çevirirken, aynı zamanda kendisinin de özgün şiirleri var. Les Fleurs du Mal isminde bir kitabı var, ki kitabın yayınlanmasından tam 155 yıl sonra, İsveçli Satanist grup Therion tarafından bir albümlerine aynı isim verildi. (Albümdeki tüm şarkıların Fransızca coverlar olduğu detayını vereyim.)

Baudelaire, görülebileceği üzere, hem kendisinden önceki bir kültürden etkilenmiş, hem de kendisinden sonrakini etkilemiş. Bir çeşit, içiçe geçmiş zincir gibi olan bir Luciferian kültürün, bir parçası haline gelmiş. Aslını isterseniz, etkilediği tek şeyin Therion olduğunu sanmıyorum. İlham bulan, ilham verir. Tüm bunlardan dolayı, ben de sitede, kendisinin bir şiirinin bulunmasını istedim.

 

ey bütün meleklerin en bilge, güzeli, sen,
yazgısı dönük tanrı, yoksun tüm övgülerden,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

ey sürgünler prensi, haksızlığa uğrayan,
yenildiğinde bile, güçlü, doğrulup kalkan,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

her şeyi bilirsin sen ve tüm yeraltılarının
kralı, sıkıntıyı dindiren otacısın,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

bütün cüzamlılara, lanetli paryalara
şifayı öğretirsin sen, cennetin aşkıyla,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

ölüm adlı o eski ve güçlü sevgilinden
umudu, çılgın kızı sen doğurtacaksın, sen!

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

idamlık, ölümünü görmeye gelenlere
sakin, tepeden bakar senden aldığı güçle,

sen ,ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

toprağın altındaki o değerli taşları
sen bilirsin, nereye sakladı kıskanç tanrı,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

kefenlenip uyuyan madenler nerededir,
derinlikleri gören keskin gözlerin bilir,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

atların çiğnediği sabahçı bir ayyaşın
yaşlı kemiklerini korur, yumuşatırsın,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

sen öğrettin dindirmek için sızılarımı
kükürt, güherçileyi karıp melhem yapmayı,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

kurnaz ortak, damganı ustalıkla sen vurdun
alnına o acımasız ve alçak karun’un.

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

kızların gözlerine, kalbine sokmadın mı
yıkımdan zevk almayı, paçavralar aşkını,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

sürüngenlerin değneği, mucitlerin lambası
asılıp ölenlerin, suçluların papazı,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

baba tanrının, kızıp yeryüzü cennetinden
kovduğu insanların o üvey babası, sen,

sen, ey şeytan bu uzun sefaletime acı!

Dualar

saltanat sürdüğün göğün tepelerinde,
yenik, düşler kurduğun cehennemin dibinde
övgüler olsun sana, utkun hep süregelsin!
yardım et şu kimsesiz ruhum bir gün dinlensin,
senin yanında ve bilim ağacının altında,
dalları mabet gibi yeşerirken alnında!

 

Charles Baudelaire

(Türkçe Çeviri: Erdoğan Alkan)

Şiir, yazarın Les Fleurs du Mal isimli kitabından.

Bir Cevap Yazın